GÜNÜMÜZ ebeveynleri, dışarıdan fark edilmesi zor ancak etkisi derin bir yıpranma hali olan "sessiz tükenmişlik" ile mücadele ediyor. İş, çocuk bakımı ve ev içi sorumlulukların iç içe geçtiği bu süreçte ebeveynler, bitmeyen görevler arasında yalnızca günü kurtarmaya çalışıyor. Görünmez emek, duygusal yük, ekonomik belirsizlik ve "mükemmel ebeveyn" olma baskısı; zamanla anlam kaybına, umutsuzluğa ve yalnızlık hissine yol açıyor. Uzmanlara göre bu durum bireysel bir yetersizlik değil, ebeveynleri desteklemeyen sistemlerin ortak sonucu.
SAĞLIKLI BAĞLAR
SESSIZ tükenmişlikten çıkışın ilk adımı, bu duyguların adını koymak ve yalnız olunmadığını fark etmek. Uzmanlar, ebeveynlerin birbirleriyle bağ kurmasının, küçük topluluklar oluşturmasının ve deneyimlerini paylaşmasının iyileştirici bir etkisi olduğunu vurguluyor. Aynı zamanda mükemmeliyetçilikten uzaklaşmak, her alanda kusursuz olmaya çalışmamak ve enerjiyi gerçekten önemli olan ilişkilere yönlendirmek, ebeveynlerin hem kendileriyle hem de çocuklarıyla daha sağlıklı bir bağ kurmasına yardımcı oluyor.
