Takvim yaprakları bir kez daha yerini yenilerine bıraktı. Yılın o kalabalık eşiği geçildi; ışıklar biraz daha normal saatlerde yanıyor, masalar yavaş yavaş sakinleşiyor, sohbetler kısalıyor ama geride bıraktığı his hala evlerin içinde dolaşıyor. Yılbaşı gecesinin telaşı geçmiş olsa da, o geceye eşlik eden filmler ve hikayeler hafızada kalmaya devam ediyor. Çünkü yılbaşı, yalnızca bir takvim değişimi değil; birlikte geçirilen zamanın, paylaşılan anların ve seçilen filmin o ana yüklediği anlamla tamamlanan bir ritüel. Yeni yılın ilk günlerinde geriye dönüp bakınca, perdede akan hikayelerin aslında biraz da bizi anlattığını fark ediyoruz.Ailece izlenen filmler, her yıl olduğu gibi bu yıl da en çok hatırlananlar arasında. "Evde Tek Başına", yine zamana meydan okuyan o tanıdık sıcaklığıyla ekranlara uğradı. Kevin'ın yalnızlığı, hala kalabalık sofraların, dağınık evlerin ve eksik sandalyelerin duygusunu taşıyor. Yıllar geçse de değişmeyen şey, filmin bıraktığı o tanıdık his. Aynı duygu, daha modern bir anlatımla "Paddington" serisinde de karşılık buluyor. Özellikle ilk film, yeni yıla girerken olduğu kadar, sonrasında da insana iyi gelen nadir işlerden.
ANIMASYONLAR
Yılbaşı gecesi izlenen animasyonlar, genellikle çocuklara aitmiş gibi düşünülür ama aslında yeni yılın ardından da etkisini sürdüren bir alan açar. "Klaus", yalnızca bir yılbaşı filmi olmanın ötesine geçerek, iyiliğin sessiz ama kalıcı gücünü hatırlatır. Yeni yılın ilk günlerinde geriye dönüp bakıldığında, en çok akılda kalan da bu sade anlatımı olur. Sevgiliyle izlenen filmler ise yeni yılın ardından farklı bir anlam kazanır. Gecenin coşkusu geçmiştir, geriye sakinlik kalır. "Gün Doğmadan", bu yüzden hala özel bir yerde durur. Bir geceye sığan konuşmalar, zamanla büyüyen bir bağ ve şehirle kurulan o geçici ama derin ilişki... Daha popüler bir seçenek olarak "Aşk Her Yerde", tüm dağınıklığına rağmen geride bıraktığı sıcaklıkla hatırlanır. Her hikaye eşit güçte olmasa da, toplamda bıraktığı duygu yeni yılın ilk günlerine de sızar.
KONUSULAN YAPIMLAR
Arkadaşlarla izlenen filmler de yılbaşı sonrasında konuşulmaya devam eder. Kahkahası bol, temposu yüksek yapımlar bu anların hafızada kalmasını sağlar. "The Nice Guys" ya da "Bıçaklar Çekildi", sadece izlenip geçilen değil, sonrasında üzerine sohbet edilen filmler olarak öne çıkar. Özellikle Bıçaklar Çekildi, klasik "kim yaptı?" oyununu modern bir enerjiyle yeniden kurarak kalabalık izlemelerin ardından bile etkisini sürdürür. Yılbaşını yalnız geçirenler için sinema, yeni yıl sonrasında da güçlü bir sığınak olmaya devam eder. "Geride Kalanlar", yalnızlığı dramatize etmeden, dingin bir kabullenişle anlatır. "Carol" ise yılın ilk günlerine yakışan o kırılgan ama cesur duyguyu taşır. Yeni bir yıla girerken değil, girdikten sonra izlenen bu filmler, bazen çok daha derin izler bırakır.Aslında mesele hangi filmi izlediğimiz değil; onunla neyi paylaştığımızdır. Yılbaşı filmleri "iyi hissettiren" yapımlar olarak anılır ama iyi hissetmek bazen gülmekten çok, durup düşünmektir. Sinema bu anlamda yalnızca bir eğlence değil, bir eşliktir. Eski yıldan yeni yıla geçişte olduğu gibi, yeni yılın ilk adımlarında da yanımızda yürür. Belki de bu yüzden yılbaşı gecesi izlenen filmler, sonrasında daha anlamlı hale gelir. Çünkü artık sadece filmi değil, o anı ve o zamanı da hatırlarız. Işıklar açılır, hayat kaldığı yerden devam eder ama perdede kalan hikaye bizimle yürümeyi sürdürür.
PERDELER AÇILSIN
Yeni yıl, her zaman büyük kararlarla, iddialı başlangıçlarla gelmek zorunda değil. Bazen sakin bir umut, bazen küçük bir tebessüm yeterlidir. Yeni yılın; sağlık, huzur ve içten paylaşılan anlarla dolu, hikayelerini yarım bırakmayan, finali güzel sürprizler barındıran bir yıl olmasını dilerim. Perdeler açık kalsın, umut hiç kapanmasın...
