Her ülkenin içsel acılarını dile getiren kültür doneleri vardır. İşte bizim coğrafya kaderimizde de binlerce hikaye saklı. Hepimizi kahreden yüreğimizi yangın yerine çeviren depremler.
Dünyanın hiçbir ülkesinde olmayan bir güzellik. Dört yanı denizlerle çevrili cennet ülkemizin de handikapları var. Maalesef yer altı fayları tarafından kuşatılmış durumdayız. Bu kaosu yönetmek çok zor. Her köşede engeller ve çengeller arasında yol almaya çalışmak zorlu bir profili ortaya çıkarıyor. İnsanlık her alanda sınavdan geçiyor. Hayatın güzellikleri maalesef katıksız sunulmamış. Yaşadığınız her anın bir bedeli var. Belki bu yüzden sevgi bize bir görünüyor bir uzaklaşıyor.
Kendini teslim etmek istemiyor. Biliyor ki hiçbir mutluluk sonsuza dek sürmez.
İnsanoğlu bilmeden veya bilerek hayatın bu oyunu içinde gönüllü yaşamayı kabul etmiş olarak dünyaya gelmiş. Mehmet Erdem'in yine şarkısı geldi aklıma. "Acıyı sevmek olur mu" İnsan; sevdiklerinden bir gün ayrılabileceğini hiç aklına getirmek istemiyor. Alışkanlık dünyanın en zor duygusu. TV'lerde haberleri dinlemek bile bizi bu dünyadan soğumak için yeterli bir neden. Bu kadar acının içinde, yaşadığımız için suçluluk duygusuna kapılıyoruz. Düşünmemeye çalıştıkça kendinizi daha fazla düşünür halde buluyoruz. Alışkanlıklarımızı ve düşünce biçimimizi gözden geçirmemiz gerekecektir.
Aslında acıların ve ayrılıkların zorluklarını kolay atlatmak mümkün değil. Hani bir atasözü geldi aklıma "Akıl vermek kolay, yaşayan bilir". Yaşamadığımız olaylarda ahkam kesmek yerine içsellikle sorgulayabilirsek çok daha sağlıklı bir iyileşme süreci bizi bekliyor olacaktır.
GEÇMİŞ OLSUN TÜRKİYE'MİZ
Türkiye'miz, yurdumun insanı ve hep birlikte büyük bir acı sınavından geçiyoruz. Eskilerin bir sözü var: Ölümü ilk sıralarda yaşayanlarla arka sırada izleyenler arasında çok fark var. Güneydoğu acılar içinde kıvranırken hepimizin yüreğini dağlıyor. Sıra kavgası bitti. Hepimiz tek vücut olduk. Yemek yerken, uyurken, konuşurken yüreğimizde sönmeyen ateş. Hepimiz içimize döndük.
Kendimizi sorgulamamız gereken bir dönem. Hiç birimiz bin yıl yaşamayacağız.
Ölümlü bir dünyanın ölümsüzlük egoları nereye kadar? Bu dünya insanı bunları çözmediği müddetçe yarınlarımızda asla mutlu olmayacağız. Aslına bakarsanız hayat o kadar kısa ki. Hayatı anlamaya vaktimiz bile olmuyor çoğu zaman. Sonu hissettiğimiz zaman da aslında yapacak çok şeyimiz olduğunu ama vaktimizin kalmadığını anlıyoruz ve boşa geçen zaman diye hayıflanıyoruz. Dünya zaten bizim değil ki. Sevgimizi çoğaltacağımıza paramızı artırma çabaları içindeyiz. Lütfen tüm insanoğlu aklınızı başınıza alsın. Devir daim zamanı. Bana olmaz demeyin.
Herkes her şeyi bir biçimde yaşayarak bu dünyadan ayrılacak. Merhamet ve sevgi dolu bir dünyada hep birlikte olalım.
Yüreğimiz ülkemiz için atıyor. Geçmiş olsun Türkiye'm.
"Dönek dünya vefasızdır, saadeti kararsızdır. Ne verdiyse, yine çabucak alır." Yusuf Has Hacib
