Ebu Hureyre (R) Peygamber Efendimizden şöyle bir hadis nakleder:
Peygamber Efendimize birisi geldi ve:
-Mahv oldum ya Resulellah dedi. Resulüllah:
-Seni mahv eden nedir? diye sordu. O kimse:
-Ramazanda oruçlu iken eşimle cinsi münasebette bulundum, dedi. Resulüllah:
-Bir köleyi hürriyete kavuşturacak maddi imkanın var mı? buyurdu. O kimse:
-Hayır, imkanım yok dedi. Rasulüllah:
-Öyle ise iki ay kesintisiz oruç tutmaya gücün yeter mi? Adam:
-Hayır, buna muktedir olamam, hem ben bu felakete oruç yüzünden uğramadım mı? dedi. Rasulüllah :
-Altmış yoksulu doyuracak imkan bulabilir misin? dedi. O kimse:
-Hayır, bulamam dedi. Sonra o zat oturdu. Derken Peygamber'e içi hurma ile dolu (30-40 kg alabilen) bir zembil getirildi. Peygamber o kimseye:
-Bunu al ve sadaka olarak dağıt, buyurdu. O adam:
-Benden fakir bir yoksula mı vereceğim? Şu Medine şehrinde buna benim ailemden daha muhtaç bir ev halkı yoktur" dedi. Bunun üzerine Peygamber yan dişleri görülünceye kadar güldü. Sonra o kimseye:
-Haydi hurmayı götür de bunu kendi ailene yedir, buyurdu.
DİN İNSAN İÇİNDİR
Çok meşhur olan bu hadis Kütübü Sitte'nin tamamında yani Buhari, Müslim, Tirmizi, İbni Mace, Ebu Davud, Darimi ve Ahmed b. Hanbel adlı hadis kaynaklarının her birinde ve birden çok yerde geçmektedir.
İlk bakışta olay insanda bir tereddüt uyandırır, gelen adamın haddini aştığı, yumuşaklık gördükçe el yükseltip kendine acındırdığı düşünülebilir. Bu tavır çoğumuzun gayret-i diniyyesine dokunur. Ama durun bir dakika; biz kim oluyoruz, haşa Hz. Peygamber'den daha mı çok bu dini sahiplenme durumundayız?
O kadar çok yerde geçtiğine göre hadisenin gerçekliğinden şüphe edemeyiz. Ve burada önemli bir nokta vurgulanır. O da Peygamber Efendimizin insan psikolojisini bilmesi, zaafları ve meziyetleriyle insanı iyi tanıması, insanlardan takatini aşacak davranışlar beklememesi, kısacası onun şefkati, merhameti ve insan sevgisi ortaya çıkmaktadır.
Unutmamalı ki din insan içindir, önemli olan insandır. İnsanı kazanmak asıl meseledir. Hz. Peygamber yoksul ve zayıf yaratılışı olan o kimseyi kaybetmemek için müsamahalı bir tavır sergilemiştir.
ORUÇ CİDDİ BİR İBADETTİR
Oruç sırf Allah'ın rızasını kazanmak için yerine getirilen ciddi bir ibadettir. Niyet edilip başlanan ramazan orucu olur olmaz sebeplerle bilerek, durduk yere bozulmaz. Aksi halde kefaret gerekir. Bu hadiste herkesin imkanına göre kefaretin şekilleri de gösterilmiş: Sırasıyla bir köle azad etmek, 60 gün arka arkaya oruç tutmak, bunlara gücü yetmezse 60 fakirin karnını doyurmak. Buna da gücü yetmeyen bağışlanmasını diler.
